![\"Unha](\"https:\/\/algalia.com\/wp-content\/uploads\/2017\/02\/Conversaci\u00f3ns.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Que unha gran l\u00edder sexa convincente coas cousas que diga relaci\u00f3nase directamente coa s\u00faa competencia no manexo das conversaci\u00f3ns, algo que vai m\u00e1is al\u00f3 de falar. Nesta complexa ecuaci\u00f3n que ten que ver co acto comunicativo hai m\u00e1is variables e factores que a palabra. Fai un pouco de filosof\u00eda?<\/strong><\/p>\n S\u00f3 catro par\u00e1grafos de filosof\u00eda. Se es al\u00e9rxico, s\u00e1ltaos<\/strong><\/p>\n Falamos para que algu\u00e9n nos escoite. Para que algu\u00e9n, que podemos ser n\u00f3s mesmos ou outras persoas, fag\u00e1monos cargo do que dicimos e suceda algo. Falamos para que algo pase. Falamos para xerar acci\u00f3n.<\/p>\n Estas frases tan contundentes deste primeiro par\u00e1grafo parece que non din moito, pero atesouran unha gran carga ontol\u00f3xica, isto \u00e9, que refiren como vimos sendo o que somos como persoas. Rem\u00edtennos a como nos constru\u00edmos como como persoas: somos acci\u00f3n.<\/p>\n Dito doutro xeito: as persoas non somos dunha determinada maneira que \u00e9 est\u00e1tica e constante; sen\u00f3n que declaramos aqu\u00ed que as persoas somos o que imos facendo, e facemos o que somos. Por tanto, se cambiamos o que facemos, cambiamos o que somos. E o que somos cambia co que facemos. Non hai nada que sexa \u201cn\u00f3s mesmos\u201d afastado das acci\u00f3ns que executamos.<\/p>\n Unha das acci\u00f3ns m\u00e1is potentes que facemos as persoas \u00e9 conversar, comunicarnos, falar… Esta acci\u00f3n comunicativa vai xerando o que somos.<\/p>\n Algo m\u00e1is t\u00e9cnico: nunha conversaci\u00f3n hai distintos elementos<\/strong><\/p>\n Como dir\u00edan Les Luthiers no seu inesquecible O carreiro de Warren S\u00e1nchez<\/em>, picar aqu\u00ed<\/a>, \u201canalicemos a frase\u201d…<\/p>\n Cando conversamos, isto \u00e9, cando interactuamos para provocar un discorrer de acci\u00f3ns, fac\u00e9molo implicando nese proceso non s\u00f3 o que dicimos (a linguaxe), sen\u00f3n tam\u00e9n desde onde o dicimos (o corpo) e como o vehiculamos (a emocionalidade).<\/p>\n Nunha conversa, est\u00e1n sempre presentes (non se entende a conversaci\u00f3n sen a contribuci\u00f3n espec\u00edfica de cada un ou destes elementos) cada un destes factores: a linguaxe, o corpo e a emocionalidade.<\/p>\n A linguaxe<\/u><\/p>\n Empecemos polo que nos \u00e9 m\u00e1is familiar. Para conversar utilizamos a linguaxe, isto \u00e9, un c\u00f3digo, que adoita ser un idioma. Conversamos en Lingua de signos, en Galego, en Ingl\u00e9s, en infinidade de idiomas. E en cada un deles facemos esencialmente tres cosas:<\/p>\n Este tres cosas xeran distintos cursos de acci\u00f3ns futuras.<\/p>\n Cando falamos, utilizamos d\u00faas modalidades da fala: ou propomos ou indagamos.<\/p>\n E cando conversamos utilizamos distintas acci\u00f3ns coa fala. Isto \u00e9, utilizamos distintos actos ling\u00fc\u00edsticos:<\/p>\n O corpo<\/u><\/p>\n Sempre est\u00e1 a\u00ed, a\u00ednda que non nos deamos conta. O noso corpo, a nosa biolox\u00eda, condiciona nun alto grao a nosa capacidade para xerar cursos de acci\u00f3ns, para establecer conversaci\u00f3ns.<\/p>\n Non s\u00f3 a nosa biolox\u00eda, sen\u00f3n a nosa corporalidade. A forma en que manexamos o noso corpo: posturas, miradas, disposici\u00f3ns… todo ten impacto no noso prop\u00f3sito conversacional, nos cursos de acci\u00f3ns que queremos que se produzan.<\/p>\n A emocionalidade<\/u><\/p>\n A xesti\u00f3n das irreprimibles emoci\u00f3ns resulta un elemento crave nunha conversa. Todos sabemos como a tristeza pode dar tonalidade \u00e1s conversaci\u00f3ns, como nos pode abrir a un universo de maneiras de ver as cousas que nos pode valer ou non para o noso prop\u00f3sito conversacional.<\/p>\n Outro tanto pasas con outras emoci\u00f3ns b\u00e1sicas, e outras emoci\u00f3ns m\u00e1is elaboradas.<\/p>\n E todo isto, para que?<\/strong><\/p>\n Dwight D. Eisenhower, afirmaba que o liderado \u00e9 a arte de conseguir que outra persoa faga algo que queres facer porque quere facelo<\/em>. Entendo que isto \u00e9 aplicable a un mesmo: liderado persoal para conseguir de min que faga algo que quero.<\/p>\n Temos unha boa e unha mala noticia respecto disto. Primeiro a boa.<\/p>\n Na tarefa de incrementar a efectividade do noso liderado persoal e organizacional, co\u00f1ecemos cales son os elementos presentes nas conversaci\u00f3ns. Podemos aprender a manexalos\u00a0 e dispolos para lograr unha maior influencia comunicativa para obter os resultados que esperamos. Perdemos a inocencia, sabemos porque suceden algunhas cousas.<\/p>\n Agora a mala. Este co\u00f1ecemento \u00e9 algo de moit\u00edsima utilidade, pero a excelencia no exercicio do liderado ten que ver moito co adestramento constante das competencias conversacionais. Como no baloncesto, \u00e9 preciso aprender, autocorrexirse e repetir para adquirir esta competencia de maneira excelente.<\/p>\n\n
\n
![](\"https:\/\/algalia.com\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/logo_es-300x120.png\" "\\"https:\/\/algalia.com\/virada\/liderado\/?lang=gl\\""){kind=logo}
<\/a>En VIRADA queremos acompa\u00f1arche na pr\u00e1ctica desta disciplina co prop\u00f3sito de que sexas l\u00edder da t\u00faa propia vida, e que o teu liderado soborde na organizaci\u00f3n na que participas. Falamos?<\/p>\n